สร้างไฟล์ ZIP ในเครื่อง

ไม่ถูกอัปโหลดเลยแม้แต่ไบต์เดียว เบราว์เซอร์อ่านไฟล์จากเครื่องคุณเข้าหน่วยความจำของแท็บ แล้วประกอบหัวไฟล์ ZIP กับคำนวณ CRC32 ด้วยจาวาสคริปต์ในเครื่องคุณเอง ไฟล์ .zip ที่ได้ถูกสร้างขึ้นในเบราว์เซอร์แล้วส่งเข้าโฟลเดอร์ดาวน์โหลดโดยตรง จุดนี้ต่างจากเว็บ zip online ส่วนใหญ่ที่ต้องอัปโหลดไฟล์ขึ้นไปให้เซิร์ฟเวอร์ซิปให้ก่อน ซึ่งแปลว่าสำเนาบัตรประชาชนหรือสลิปเงินเดือนของคุณไปอยู่บนเครื่องคนอื่นแล้ว ปิดหน้าเว็บเมื่อไหร่ ข้อมูลในแท็บก็หายไปพร้อมกัน

เพราะไฟล์ที่คนใช้บ่อยที่สุดถูกบีบอัดมาแล้วตั้งแต่ตอนสร้าง — รูป .jpg .png วิดีโอ .mp4 เสียง .mp3 ไฟล์ .pdf และเอกสาร Office ยุคใหม่ (.docx .xlsx .pptx ซึ่งข้างในเป็น zip อยู่แล้ว) การบีบซ้ำอีกรอบจึงได้พื้นที่คืนแค่ 0–2% ไม่ใช่เพราะเครื่องมือไม่ทำงาน ส่วนไฟล์ที่ยังบีบได้เยอะจริงคือไฟล์ข้อความล้วน เช่น .txt .csv .json .srt .log ซึ่งมักเล็กลง 50–90% ประโยชน์หลักของการซิปไฟล์สื่อจึงไม่ใช่ความเล็ก แต่คือการรวมหลายไฟล์ให้เหลือไฟล์เดียวสำหรับแนบอีเมลหรือส่งในไลน์

เพราะมาตรฐาน ZIP ดั้งเดิมไม่ได้กำหนดว่าชื่อไฟล์เข้ารหัสด้วยอะไร โปรแกรมแตกไฟล์จึงต้องเดา โดยเดาตามโค้ดเพจของเครื่องที่เปิด (เครื่องไทยคือ CP874) พอไฟล์ถูกสร้างจากเครื่องหนึ่ง แล้วไปเปิดอีกเครื่องที่ใช้โค้ดเพจคนละตัว ชื่อไฟล์จึงเพี้ยนทันที ต่อมาสเปก ZIP เพิ่มวิธีแก้ไว้ในภาคผนวก D คือจองบิตที่ 11 ของ general purpose flag ไว้บอกว่าชื่อไฟล์รายการนี้เป็น UTF-8 เครื่องมือนี้ตั้งบิตนั้นให้ทุกไฟล์ ทั้งในส่วนหัวของแต่ละไฟล์และในสารบัญท้ายไฟล์ (โปรแกรมแตกไฟล์คนละตัวอ่านคนละที่ ตั้งข้างเดียวจะได้ผลไม่ตรงกัน) ชื่อไทยจึงอ่านออกตรงกันทั้งบน Windows, macOS, Android และ iOS

ใช้บนมือถือได้จริง และนั่นคือเหตุผลหลักที่เครื่องมือนี้มีอยู่ เพราะ Android ส่วนใหญ่ กับ iPhone รุ่นเก่าไม่มีปุ่มสร้างไฟล์ .zip มาให้ในตัว ส่วนบนคอมพิวเตอร์ Windows การคลิกขวาแล้วเลือกบีบอัดก็ทำได้เหมือนกันและเร็วกว่า เราไม่ปิดบังข้อนี้ จำนวนไฟล์ไม่จำกัด แต่ขนาดรวมควรไม่เกินประมาณ 500 MB เพราะงานทั้งหมดทำในแรมของแท็บเบราว์เซอร์ ถ้าเกินระบบจะไม่ยอมให้กดสร้างและบอกทางแก้ให้ คือแบ่งซิปเป็นสองชุด บนมือถือแนะนำให้อยู่ราว ๆ ไม่เกิน 200 MB ต่อชุดจะปลอดภัยกว่า